BİLECİK'İN KÜLTÜREL BİR DEĞERİ OLAN KEYFİYE'NİN TARİHÇESİ

     Söğüt Şenliklerine katılan herkesin boynuna Poşu bağlanır. Asıl adı Keyfiye olan ve gökkuşağını andıran renkleri ile dikkat çeken Poşu'nun tarihçesi ise hayli ilginç. Celalattin Ateş, poşunun neden ortaya çıktığını ve renklerinin ne anlama geldiğini yazdı.
     Bilecik'in önemli bir kültürel değeri haline gelen Keyfiye ile ilgili Celalattin Ateş'in yazısı şöyle:
     "Bilinen sebeplerden dolayı ecdadımız Orta Asya’dan Mahan bölgesi MERV’den Anadolu’ya göçü başlattıklarında yolda önceden gidenlerin, sonradan gelenleri, sonradan gelenlerin, önceden gidenleri tanıyabilmeleri için bir ALAMED-İ FARİKA olması gerektiğini düşünür.
     Aksakallılar birbirlerini yanına yaklaşmadan tanıyabilmek için bir yaz günü çadırlarında oturup bu konuyu görüşürken hafiften yaz yağmuru yağıyor ve biraz sonra diniyor. Yaz yağmurundan hemen sonra gökte bir Alem-i Sema yani Semadaki Alem (Gökkuşağı) oluşuyor, yaşlı aksakallılarımızdan birisi bunu fark ediyor.
     "İşte parolamız bu renklerden oluşsun” diyor. Çadırda bulunan ulu aksakallılar kabul ediyorlar.
     Gökkuşağında bulunan renklerden kumaşlar dokuyarak, her rengin mana ve muhtevasını birlikte açıklıyorlar.
     Diyorlar ki:
     BEYAZ RENK: Duruluğu, sadeliği ve temizliği ifade etsin
     YEŞİL RENK: İmanımızı, muradımızı ve islamı temsil etsin
     MOR RENK: Hoşgörüyü, affediciliği ve sevgiyi ifade etsin
     KIRMIZI RENK: Bayrağımızın rengini ifade etsin
     SARI RENK: İşi, bolluğu, bereketi, buğday başağını temsil etsin
     300 yıl süren göç müddetince, yolda birbirlerini bu renklerden yapılan örtülerden tanıyan kardaşlar, karındaşlar karşılama ve buluşmadan haz duydukları keyif aldıkları için birbirlerini tanımaya vesile olan bu parolaya KEYFİYE diyorlar."