Günlerdir hüsran içinde yüreğim. Hayallerle ve silinmiş hatıralarla başlayan yola sadece arzularım devam edebiliyor, sılayı rahîm-e doğru. Bütün aşırılıklardan sonra, bütün o debdebeli günlerin ardından şükür feraha kavuştuk! Derken!.. Umulmaz bir sılayı rahim özlemi. Gözlerimi kör edercesine yanaklarımdan boşalan saf kan hüzün tomurcukları ve bu değişimin ufkumda açtığı küçük yaralar. Evet, ufuklar yaralı gönlüm yaralı. Sabahını iple çektiğim gurbet akşamları değişmedi hiç. Ben derdim ki “bu eller de bana sıla olur gurbet gün gün yiter”. Ne mümkün! Bütün zevklerden ve kavgalardan uzak kalmak, bütün insanlara sırtımı çevirmek ve bu gurbet diyarlarından bir Zümrüdü Anka’nın kanatlarına

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!